Zelfs een gipsverband kan Mo niet tegenhouden

Elke dinsdag en donderdag trainen we met enkele atleten op de basvelden. Gisteren stond er een training op het voetbalveld op het programma. De breedte van het voetbalveld moest er gespurt worden. De training was nog maar net bezig toen ik plots opgeschrikt werd. Mo had net de breedte gespurt. Hij draaide linksop om aan het draven te beginnen tot hij plots uitgleed over de witte kalklijn. De andere atleten hoorde een luide krak. Daar lag Mo op de grond. Ik spurtte dadelijk er naar toe. Daar aangekomen stond zijn vinger helemaal krom, gelukkig schoot zijn vinger dadelijk terug in de kom. Maar nu begon zijn pols serieus op te zwellen. Zijn medeatleten liepen dadelijk om ijs. Maar ook 1 van de ouders van de kinderen die gelijk met ons trainen bood hulp aan. Mo werd dadelijk naar de kine die vlakbij woont gebracht. Maar deze kon niet helpen. Mo moest naar spoed. Hij was in paniek. “Ik ben vorig jaar zolang uit geweest, het zal nu toch weer niet van dat zijn.”

Enkele uren later kreeg ik bericht. 2 breuken in de pols. Minstens 2 weken gips. “Ik wil trainen” klonk het aan de telefoon. Om toch de pols te sparen zochten we dadelijk een oplossing. Vandaag stond Mo al 1u op de step. Zodoende kan zijn pols rusten.

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure