Hoe ouder,hoe zotter

Geregeld spreken we met mijn oud trainingsmakker af. Meestal komen we dan eens samen in 1 of ander restaurant, doen een groepswandeling, gaan Daan & Monica die in Londen wonen en werken bezoeken of gaan samen een weekje rondtrekken in Schotland.  
2 maanden geleden plots een bericht van Daan Thuwis in de Whatsapp groep. "Mannen, in aug ben ik nog eens in België. Misschien kunnen we als oud lopers eens zot doen en deelnemen aan een wedstrijdje?"  
Zulke domme ideeën kunnen alleen maar van Daan komen. En wat doen wij dan? Als kiekens zeggen wij JA. Alleen Wim, de platte, die was slimmer. “Zotten! Ik heb al sinds 2009 niet meer gelopen. Ik doe niet mee, maar zal wel komen kijken om eens goed met jullie te lachen.”
Vandaag was het zover. Voor de start klonk er gevloek. “Thuwis, wat doe je ons toch aan met die domme ideeën”. Ieder van ons zat met twijfels. Gaat het lukken om een 10km fatsoenlijk uit te lopen? Van trainen was de laatste jaren weinig in huis gekomen. Daan en Wilfried proberen om 1x in de week nog eens te gaan lopen terwijl ikzelf het moet stellen met enkel een maandagduurloop met de Punkrunners die dan ook nog geregeld wegvalt door fractievergadering & gemeenteraad. En op dinsdag & donderdag loop ik soms stukjes mee op de piste als ik zie dat Mo en Michiel het op het einde van hun training moeilijk hebben. Dan loop ik bv de laatste 400m mee als ze 1000-den doen, of zal de laatste 200m meespurten. Maar meestal ben ik toch wat aan de luie kant en blijf ik gewoon met mijn chrono aan de kant staan roepen. De tijden dat ik meer dan 300km/week trainde liggen dus ver achter mij.

Voor de start nog vlug een afspraak gemaakt. “De laatste tracteert”. Dadelijk riep Wilfried: “mannen, dat is niet eerlijk. Verdoeme, ik ga het aan mijn rekker hebben” Toen klonk het startschot. Ik ging dadelijk mee met de kopgroep. We waren nog maar 400m weg toen plots Daan en Wilfried riepen: hoi Punker, hierin. Ik keek om en zag dat de eerste 10 lopers even fout zaten. Gelukkig was dit foutje vlug rechtgezet. Alles liep daarna voortreffelijk. Met 5 lopers liepen we voor plaats 3. Ik voelde mij goed tot plots die verdoemde klim. Mijn gebrekkige conditie, mijn 12kg extra gewicht werkte nu tegen. Er viel een gaatje en ik moest de ander 4 lopers laten gaan. Ik hield daarna de 8ste plaats vast tot het einde. 2 min na mij liep Daan over de finish. Hij perste er op het einde zelfs nog een spurtje uit. De uitslover!!! En ook Wilfried deed het voortreffelijk. Met zijn 42min op dit zwaar parcour kon ook hij zeer tevreden zijn.

Na de wedstrijd reden we naar de 24u van Zolder. We gingen er verder sporten maar dit maal wel enkel passief.  Met een goede pint in de hand werden er nieuwe plannen gesmeed. Volgend jaar trouwt Daan. Zijn toekomstige vrouw Monica is afkomstig van Polen. We zullen dus een trouw gaan vieren in het buitenland. Misschien dat we dan een alternatieve biermijl gaan lopen. Alternatief? Ja het bier vervangen we door Vodka.

Print-vriendelijke versieStuur naar een vriendPDF versie
closure
Comments